Δημοσιεύτηκε στις 14 Νοεμβρίου 2026

Τα μαγκρόβια, τα παράκτια δάση που προσφέρουν καταφύγιο σε ψάρια, γαρίδες και καβούρια, κερδίζουν ξανά έκταση παγκοσμίως. Δορυφορικές εικόνες της περιόδου 1984–2023 δείχνουν ότι, μετά από απώλειες σχεδόν 3.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων μεταξύ 1984 και 2010, καταγράφηκε αύξηση σχεδόν 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων μετά το 2010. Η ανάκαμψη αφορά δάση που περιορίζουν την παράκτια διάβρωση και την επίδραση των καταιγίδων, ενώ αποθηκεύουν άνθρακα.

Το NASA Earth Observatory παρουσίασε τα δορυφορικά δεδομένα στις 13 Νοεμβρίου 2026. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Science, είχε ήδη παρουσιαστεί από το Tulane στις 4 Ιουνίου 2026. Η νέα παρουσίαση της NASA φωτίζει αυτή την αλλαγή με συγκριτικές εικόνες από τη Μιανμάρ.

Πού και πώς επεκτείνονται τα δάση

Η ανάκαμψη ξεκινά περίπου το 2010, με ιδιαίτερη συμβολή από την Ασία, την Αυστραλία και τη Νότια Αμερική. Εκτός από την επέκταση της έκτασης, η έρευνα καταγράφει και πυκνότερη βλάστηση, κυρίως στη Νότια Αμερική.

Ο επικεφαλής συγγραφέας Zhen Zhang του Tulane αποδίδει περίπου τα δύο τρίτα της επέκτασης σε αποίκιση νέων περιοχών. Περίπου το ένα τρίτο προέρχεται από αποκατάσταση ή επαναφορά υποβαθμισμένων δασών. Η αύξηση, επομένως, περιλαμβάνει τόσο νέες εκτάσεις μαγκρόβιων όσο και την επιστροφή τους σε περιοχές που είχαν υποβαθμιστεί.

Στον Αμαζόνιο και στη βόρεια Αυστραλία, η απόθεση ιζημάτων δημιουργεί νέες παράκτιες επιφάνειες. Σε τμήματα των νοτιοανατολικών ΗΠΑ, οι λιγότεροι παγετοί επιτρέπουν στα μαγκρόβια να εξαπλωθούν.

Η επιστροφή των μαγκρόβιων στη Μιανμάρ

Στο Palaw Township της περιφέρειας Myeik στη Μιανμάρ, εγκαταλειμμένοι ορυζώνες νότια του Kyauktaung έχουν ξαναγίνει μαγκρόβια. Στο Pyin Bukyi έχουν επίσης γίνει φυτεύσεις στο πλαίσιο προστασίας. Οι δύο τοποθεσίες δίνουν συγκεκριμένα παραδείγματα της επιστροφής αυτών των παράκτιων δασών.

Οι εικόνες της NASA δείχνουν την ίδια περιοχή στις 14 Φεβρουαρίου 2010, από το Landsat 5, και στις 2 Φεβρουαρίου 2026, από το Landsat 9. Η δεύτερη εικόνα προσφέρει μια νεότερη συγκριτική ματιά στην περιοχή· η περίοδος που εξετάζει η μελέτη παραμένει το 1984–2023.

Σύμφωνα με τη NASA, η Μιανμάρ έχασε το 28,6% των μαγκρόβιων δασών της μεταξύ της δεκαετίας του 1980 και του 2010 και έκτοτε ανέκτησε περίπου 10%. Η επιστροφή αυτή αποτελεί μερική ανάκαμψη, χωρίς να καλύπτει όλες τις προηγούμενες απώλειες.

Η θετική παγκόσμια τάση συνυπάρχει με συνεχιζόμενες τοπικές πιέσεις: στο Δέλτα του Νίγηρα οι απώλειες συνεχίζονται, ενώ κυκλώνες υποβαθμίζουν δάση στη Βόρεια Αμερική και στη νότια Αφρική. Τα συνολικά κέρδη έκτασης δεν σημαίνουν ότι κάθε περιοχή ανακάμπτει.

Σχετικές αναγνώσεις: η αποστολή CASALS της NASA για τρισδιάστατους χάρτες της Γης, η προστασία του Δέλτα Πηνειού.